پرونده ای برای خون آشام ها: خون آشام های مدرن

این مطلب دراین تاریخ ارسال شده است یکشنبه, ۲ اسفند, ۱۳۹۴ در ساعت ۷:۴۳ ق.ظ

پرونده ای برای خون آشام ها: خون آشام های مدرن

خون آشام

خون آشام‌های مدرن (Modern Vampires) در این پست از سری پست های پرونده ای برای خون آشام ها با خون آشام های امروزی که بیشتر با آن ها آشنا هستیم و دو خون آشام واقعی آشنا خواهیم شد.

دراکولا چگونه پدید آمد؟ ابراهام (برام) استوکر، مدیر تئاتر و رمان‌نویس پاره‌وقت، اولین نویسنده‌ای نبود که خون آشام‌ها را در یک اثر ادبی به تصویر کشید، اما روایتی که او مطرح کرد با اقبال عمومی فراوانی مواجه شد. دلیل عمده‌ی این موفقیت، شخصیت پلید ماندگار رمان یعنی کنت دراکولا، و فضای شوم و ترسناک داستان است. استوکر هر دوی این عناصر را از طریق پژوهش گسترده ممکن ساخته است. وی بخش بزرگی از داستان را در کوهستان‌های اسرارآمیز استان ترانسیلوانیای رومانی روایت می‌کند، و خون‌آشام‌هایش مبتنی بر فولکلور اروپای شرقی و افسانه‌های کولیان هستند. استوکر با انتخاب بخش‌هایی از افسانه‌های موجود درباره‌ی خون آشام ها و اضافه کردن جزئیاتی که ساخته و پرداخته‌ی ذهن خودش بودند، شخصیتی خلق کرد که معیار خون آشام های مدرن شد. بر خلاف خون آشامان افسانه‌های اروپای شرقی، هیولای استوکر در نور خورشید نیروی خود را از دست می‌دهد، از صلیب‌ می‌گریزد و دارای هوشی سرشار است. نکته‌ی جالب آن که خون آشام های استوکر در آینه تصویری ندارند، حال آن که بسیاری از خون آشام های قبلی شیفته‌ی تصویر خود می‌شدند.

خون آشام واقعی

نام شخصیت پلید این رمان نیز از تحقیقات استوکر نشأت گرفته است. دراکولای اصلی یک شخص حقیقی با نام پرنس ولادیسلاف باساراب (Prince Vladislav Basarab) بود که در اوایل دهه ی ۱۴۰۰ بر والاچیا حکومت می‌کرد. پدر او به سبب ورود به فرقه‌ای به نام انجمن اژدها به ولاد دراکول (Vlad Dracul به معنی ولاد اژدها یا ولاد اهریمن) شهرت داشت. به این ترتیب برخی ولاد پسر را «ولاد دراکولا» (Vlad Dracula) یعنی «پسر دراکول» می‌نامیدند، هرچند وی بیشتر به «ولاد تپس» (Vlad Tepes) به معنای ولاد چهارمیخ‌کن شهرت داشت، که اشاره‌ای بود به علاقه‌ی ولاد برای به میخ کشیدن دشمنانش بر روی ستون‌های بلند چوبی. دراکولای واقعی به خاطر بی‌رحمی بیش از حد خود شهرت یافته بود (البته بسیاری از رومانیایی‌ها ادعا می‌کنند این شهرت دور از حقیقت است)، اما شواهد بسیاری وجود دارد که نشان می‌دهد مردم بر این باور بوده‌اند که او یک خون آشام است. نمی‌توان ادعا کرد که شخصیت پلید داستان استوکر دقیقاً از روی دراکولای حقیقی ساخته شده، هرچند در فیلم‌هایی که بر اساس این کتاب ساخته شده‌اند، می‌توان پیوندهایی میان این دو مشاهده کرد. حقیقت این است که استوکر، نام این پرنس و جایگاه اجتماعی‌اش را برای رمان خود وام گرفته بود. بر خلاف استریگوی بی‌خانمان سرگردان، خون آشام استوکر یک فرد اشرافی متمول است که در قلعه‌ای بزرگ از چشم انظار پنهان شده است.

دراکولا

در نمایشنامه‌ی ۱۹۲۷ «دراکولا»، و اقتباس فیلمی آن که در سال ۱۹۳۱ تولید شد، بیلا لوگوشی (Bela Lugosi) ، نقش کنت دراکولای اشرافی و یک جنتلمن مودب و باکلاس را ایفا می‌کند. لباس مشهور دراکولا نیز نخستین بار در همین نمایشنامه معرفی گردید — لباس رسمی مشکلی و یک شنل سیاه مواج. در رمان «دراکولا»، کنت به صورت پیرمردی زشت‌روی و تکیده توصیف می‌شود که شباهت زیادی به تصویر ارائه شده توسط مکس شرک در فیلم صامت اقتباسی ۱۹۲۲ یعنی «نوسفراتو» (Nosferatu) دارد تا تصویر ارائه شده توسط لوگوشی. اما در هر حال این دراکولای باوقار بود که محبوب واقع شد و بعدها در دهها فیلم و سریال و کارتون خون آشام ظاهر گردید. از آنجایی که رمان‌نویسان و فیلم سازان این افسانه را مرتب بازتفسیر می‌کنند و بسط می‌دهند، خون‌آشام‌ها درطی سالیان به طور تدریجی تکامل بیشتری یافته‌اند. آن رایس[۱] در رمان‌های محبوب خود خون آشام‌ها را یک درجه بالاتر می‌برد و برایشان وجدان و طیفی از احساسات در نظر می‌گیرد. در آثار او خون‌اشام‌ها الزاماً پلید نیستند، بلکه به عنوان افرادی حقیقی و چندبعدی معرفی می‌شوند. در سریال تلویزیونی «بافی، قاتل خون آشام‌ها» (Buffy the Vampire Slayer)، پدیدآورنده جاس ویدون از همین ایده‌ها الهام می‌گیرد و می‌کوشد خون آشامی با وجدان و روح انسانی بیافریند. این نوع خون آشام در واقع همان شخصیتی است که می تواند ما را به خود جذب کند.

یک پرونده‌ی حقیقی خون آشام واقعی
خون آشام واقعی
در طول تاریخ، کم نبوده‌اند افرادی که از خود رفتار خون آشام وار بروز داده اند. معروف‌ترین خون‌خوار تاریخی یک زن اشرافی اهل ترانسیلوانیا است با نام الیزابت باتونی (Elizabeth Bathory 1560-1614). باتوری که از پیر شدن وحشت داشت، به نحوی به این باور رسیده بود که حمام در خون (و شاید خوردن خون) راز حفظ جوانی ظاهر است. او برای رسیدن به این هدف صدها نفر، که بیشتر آنان زنان جوان بودند، را شکنجه کرده، به قتل رسانده بود. وی در نهایت به دلیل جنایاتش محکوم گردید و در اتاق کوچکی در قلعه‌ی خود زندانی شد و همانجا نیز درگذشت.



No comments yet.

Leave a comment

باید خارج شده است در بنابراین شما می توانید دیدگاه »است.