مناظرههای مشهور آبراهام لینکلن و استفان داگلاس بر سر گسترش بردهداری، لینکلن را با وجود شکست در رقابت سنا به چهرهای ملی بدل کرد. دو سال بعد، پیروزی او در انتخابات ریاستجمهوری شکاف شمال و جنوب را به جدایی ایالتهای جنوبی و آغاز جنگ داخلی آمریکا رساند.
به گزارش تارنمای فرهنگی پیامبر مهربان (ص)؛ [۲۱ اوت ۱۸۵۸ برابر با ۳۰ مرداد ۱۲۳۷] سناتور استفان داگلاس از ایلینوی و آبراهام لینکلن، وکیل اهل کنتاکی و نماینده سابق مجلس نمایندگان آمریکا از ایلینوی، مجموعهای از رویاروییهای عمومی مشهور را درباره مسئله بردهداری آغاز کردند. این دو سیاستمدار — اولی دموکرات شمالی و دومی جمهوریخواه — برای کرسی سنای آمریکا که در اختیار داگلاس بود رقابت میکردند. در هفت مناظره لینکلن-داگلاس — که هر کدام حدود سه ساعت به طول انجامید — لینکلن با گسترش بردهداری مخالفت میکرد، در حالی که داگلاس معتقد بود هر قلمرو باید حق داشته باشد خودش تصمیم بگیرد که آزاد بماند یا بردهداری را مجاز کند. لینکلن در رقابت سنا شکست خورد، اما کارزار او توجه ملی را به حزب جمهوریخواه جوان جلب کرد. در سال ۱۸۶۰، لینکلن نامزدی ریاستجمهوری حزب جمهوریخواه را به دست آورد. در آن انتخابات، او دوباره با داگلاس روبهرو شد که نماینده جناح شمالی حزب دموکرات بهشدت دوپاره بود، و همچنین با جان سی. برکینریج دموکرات جنوبی و جان بل نامزد اتحاد قانون اساسی. در ۶ نوامبر ۱۸۶۰ [۱۵ آبان ۱۲۳۹]، لینکلن با تنها ۴۰ درصد از آرای مردمی بر رقیبان خود پیروز شد و به نخستین جمهوریخواهی تبدیل شد که به ریاستجمهوری میرسید. اعلام پیروزی او نشانهای از جدایی ایالتهای جنوبی بود که از ابتدای آن سال آشکارا تهدید کرده بودند اگر جمهوریخواهان کاخ سفید را به دست آورند، جدا خواهند شد. تا زمان تحلیف لینکلن در ۴ مارس ۱۸۶۱ [۱۳ اسفند ۱۲۳۹]، هفت ایالت جدا شده بودند و ایالات کنفدراسیون آمریکا به طور رسمی با انتخاب جفرسون دیویس به عنوان رئیسجمهور تأسیس شده بود. یک ماه بعد، جنگ داخلی آمریکا زمانی آغاز شد که نیروهای کنفدراسیون به فرماندهی ژنرال پی.جی.تی. بوریگارد به قلعه سامتِرِ تحت کنترل اتحادیه در کارولینای جنوبی آتش گشودند. منبع: HISTORY.com